نطاق ( natt q ) ص . پ . مأخوذ زى - سخن ران . نطاقان ( net q ne ) ا . ع . به صيغه تثنيه : دو لب فرج زن . نطانط ( nat net ) ع . ج . نطنط ( natnat ) و ( netnet ) . و . ج . نطناط . نطانيط ( nat nit ) ع . ج . نطناط . نطب ( natb ) م . ع . نطبه نطبا : ( از باب نصر ) : بانگشت زد بر گوش وى . نطثرة ( natsarat ) م . ع . نيك خوردن پيه و چربى چندان كه دل از آن گران گردد ، مقلوب طنثرة . نطح ( nath ) ا . ع . نطح و ناطح نام دو ستاره در برج حمل كه بمنزله شاخ وى مىباشند و عبارتند از شرطان . نطح ( nath ) م . ع . نطحه نطحا ( از باب فتح و ضرب ) : سرون زد آن را . نطحة ( nathat ) ا . ع . يك‌بار سرون زدن . نطخ‌شر ( natxo - carren ) ص . ع . هو نطخ‌شر : او داراى بدى و شرانگيزست . نطر ( natr ) م . ع . نطر نطرا و نطارة . ر . نطارة . نطراء ( notar ' ) و نطرة ( natarat ) ع . ج . ناطر . نطرون ( natrun ) ا . ع . بورهء ارمنى . نطس ( nats ) و ( nates ) و ( natos ) ص . ع . دانا و عالم . نطس ( natas ) م . ع . نطس نطسا ( از باب سمع ) : نيكو دانست و دقت كرد در دانش . نطس ( nates ) ا . ع . دانا . و نيك پاك از آلايش چرك و ريم . نطس ( notos ) ا . ع . طبيبان نيك زيرك و دانا . و مردمان سخت پرهيزگار از آلايش چرك و ريم . نطسة ( notasat ) ا . ع . مرد نيك پرهيز كننده از آلايش و احتياط نماينده از ناپاكى . نطش ( natc ) ا . ع . استوارى خلقت . نطشان ( natc n ) ع . از اتباع عطشان است . يق : عطشان نطشان . نطط ( notot ) ع . ج . انط . نطع ( nat ' ) و ( net ' ) و ( nata ' ) و ( neta ' ) ا . ع . گستردنى از اديم . ج : انطاع و نطوع . نطع ( nat ' ) ا . پ . مأخوذ از تازى - سفره و تبريز و بساط چرمين و فرش چرمين و بساط چرمى كه در روى آن شخص گناهكار را سر مىبرند . و پوستى كه درويشان بر كمر مىبندند . نطع ( nat ' ) م . ع . نطع لونه ( مجهولا ) نطعا ( از باب فتح ) : برگرديد گونه آن . نطع ( net ' ) و ( neta ' ) ا . ع . كام دهن كه در وى شكنهاست . ج : نطوع . نطع ( noto ' ) ا . ع . كسانى كه بتكلف فصاحت مىكنند . نطعى ( nat'i ) ا . پ . مأخوذ از تازى - تنبان چرمى كه پهلوانان در وقت كشتى گرفتن مىپوشند و آن را تنكه نيز گويند . نطعىپوش ( nat'i - puc ) ا . پ . واو مجهول - پهلوان كشتىگير . نطعية ( nat'iyyat ) ص . ع . حروفى كه از كام دهن تلفظ مىشوند و عبارت‌اند از ت و د و ط . نطف ( natf ) م . ع . نطف الماء نطفا و نطافا و نطفانا و نطافة و تنطافا ( از باب نصر و ضرب ) : روان گشت آب و رفت . و نطف فلانا بفجور : تهمت كرد فلان را و بعيب آلود وى را . و نطف الماء : ريخت آب را . نطف ( nataf ) ا . ع . عيب و بدى و تباهى . و زخم پشت . و هر بيمارى مر مردم را كه جهة دفع آن داغ كنند . و آلودگى بعيب . يق : هم اهل الريب و النطف . نطف ( nataf ) ع . ج . نطفة . نطف ( nataf ) م . ع . نطف نطفا و نطافة و نطوفة ( از باب سمع ) : متهم گرديد و آلوده گشت و تباه شد . و كذلك : نطف ( مجهولا ) . و نطف الرجل : بستوه آمد آن مرد از خوردن و جز آن . و نطف البعير : پشت ريش گرديد آن شتر . و يا غده برآورد در شكم . و يا مشرف گشت زخم پشت آن بجانب درون چنان كه در دل آن سوراخى پيدا شد . و نيز نطف : شكستگى سر به طرف درون . و تباه شدن . نطف ( natef ) ص . ع . نجس و پليد . ج : نطفون . و مرد فريبنده . و آنكه شكستگى سر وى بدماغ رسد . و بعير نطف : شتر مبتلا بنطف . نطف ( notaf ) ع . ج . نطفة . نطف ( notof ) ع . ج . نطفة . نطفان ( nataf n ) م . ع . نطفت القربة نطفانا ( از باب نصر و ضرب ) : آب چكيد از مشك يا از تراوش و يا از شكافتگى . و نطف نطفا و نطفانا . ر . نطف . نطفة ( notfat ) ا . ع . آب صاف و روشن خواه اندك باشد و يا بسيار . و آب اندك كه در تك دول و مشك مىماند . ج :